آیا افتادگی گونه بدون جراحی درمان می‌شود؟
درمان افتادگی گونه بدون جراحی در بسیاری از موارد، به‌ویژه افتادگی‌های خفیف تا متوسط، امکان‌پذیر است. انتخاب روش به علت اصلی افتادگی بستگی دارد؛ برای مثال، تزریق فیلر به جبران حجم ازدست‌رفته گونه کمک می‌کند، درحالی‌که هایفو و آر اف با تحریک کلاژن‌سازی به بهبود استحکام پوست کمک می‌کنند. لیفت با نخ نیز در موارد انتخاب‌شده برای جابه‌جایی محدود بافت‌های افتاده کاربرد دارد.
بااین‌حال، میزان بهبود در همه افراد یکسان نیست و به کیفیت پوست، حجم بافت نرم و شدت افتادگی بستگی دارد. روش‌های غیرجراحی معمولاً تغییراتی محدود و تدریجی ایجاد می‌کنند و در مواردی که پوست اضافه قابل‌توجهی وجود دارد یا بافت‌های میانی صورت به‌شدت پایین آمده‌اند، نمی‌توان انتظار نتیجه‌ای مشابه لیفت جراحی داشت.
افتادگی گونه چه نشانه‌هایی دارد؟
افتادگی گونه معمولاً به‌تدریج ظاهر می‌شود و ممکن است فرد ابتدا متوجه تغییر فرم صورت در عکس‌ها شود. در بسیاری از موارد، تغییرات قسمت میانی چهره زودتر از افتادگی واضح پوست توجه فرد را جلب می‌کنند.
نشانه‌های رایج شامل موارد زیر هستند:
- کاهش برجستگی قسمت بالایی گونه و تخت‌ترشدن میانه صورت
- عمیق‌تر دیده‌شدن خط خنده و چین‌های اطراف بینی و دهان
- پایین‌تر قرارگرفتن قسمت پُر گونه نسبت به گذشته
- کاهش وضوح مرز میان گونه و قسمت پایین صورت
- ایجاد یا تشدید افتادگی در اطراف خط فک
- تغییر تدریجی فرم صورت از حالت بیضی به ظاهری سنگین‌تر در قسمت پایین
وجود یک علامت به‌تنهایی برای تشخیص افتادگی کافی نیست. برای مثال، خط خنده عمیق ممکن است ناشی از فرم طبیعی استخوان‌ها، کمبود حجم یا ویژگی‌های ارثی باشد.
همچنین باید میان افتادگی تدریجی زیبایی‌شناختی و پایین‌افتادن ناگهانی یک سمت صورت تفاوت قائل شد. تغییر ناگهانی حرکت صورت یک مسئله پزشکی است و نباید به‌عنوان افتادگی معمول پوست در نظر گرفته شود.
علت‌های افتادگی گونه چیست؟
مهم‌ترین علت افتادگی گونه، کاهش حجم چربی صورت، شلی پوست و ضعیف‌شدن ساختارهای نگهدارنده بافت است. افزایش سن، کاهش وزن و آسیب ناشی از نور خورشید نیز می‌توانند این تغییرات را تشدید کنند. شناخت علت اصلی نقش مهمی در انتخاب روش مناسب برای درمان افتادگی گونه دارد.
کاهش حجم گونه و میانه صورت
با کاهش چربی زیرپوستی، برجستگی طبیعی گونه کمتر می‌شود و قسمت میانی صورت حالت تخت یا فرورفته پیدا می‌کند. این تغییر ممکن است گودی زیر چشم و خطوط اطراف بینی و دهان را نیز واضح‌تر نشان دهد. در چنین شرایطی، تزریق فیلر گونه برای جبران حجم ازدست‌رفته قابل بررسی است.
شلی پوست و پایین‌آمدن بافت گونه
کاهش کلاژن و الاستین باعث می‌شود پوست به‌تدریج استحکام و خاصیت ارتجاعی خود را از دست بدهد. هم‌زمان، تغییر موقعیت بافت‌های نرم می‌تواند به پایین‌آمدن گونه و عمیق‌ترشدن خط خنده منجر شود. در این حالت، روش‌های سفت‌کننده پوست یا لیفت بافت ممکن است مناسب‌تر از افزایش حجم به‌تنهایی باشند.
افزایش سن، کاهش وزن و آسیب آفتاب
افزایش سن با کاهش حجم چربی، تغییر ساختار پوست و افتادگی تدریجی بافت‌های صورت همراه است. کاهش وزن قابل‌توجه نیز ممکن است با کاهش چربی گونه، شلی پوست را بیشتر نمایان کند. عوامل دیگری که در تشدید افتادگی گونه نقش دارند عبارت‌اند از:
- آسیب آفتاب: تخریب تدریجی کلاژن و الاستین و کاهش استحکام پوست.
- مصرف دخانیات: تسریع تغییرات مرتبط با پیری پوست و اختلال در ترمیم بافت.
- ژنتیک: تأثیر بر ساختار استخوانی، میزان چربی و ویژگی‌های طبیعی پوست.
- تغییرات هورمونی: تأثیر بر کیفیت پوست و توزیع چربی صورت.
شدت تأثیر این عوامل در افراد متفاوت است؛ به همین دلیل، درمان افتادگی گونه باید متناسب با وضعیت پوست، حجم ازدست‌رفته و میزان جابه‌جایی بافت انتخاب شود.
افتادگی گونه با کم‌حجمی گونه چه تفاوتی دارد؟
کم‌حجمی گونه به کاهش بافت و برجستگی صورت اشاره دارد، اما افتادگی واقعی به پایین‌آمدن پوست یا بافت‌های نرم مربوط است. این دو وضعیت ممکن است هم‌زمان وجود داشته باشند، ولی الزاماً به درمان یکسان نیاز ندارند.
برای مثال، فردی با صورت لاغر ممکن است به دلیل کمبود حجم در قسمت بالایی گونه، خط خنده مشخصی داشته باشد. در مقابل، شخص دیگری ممکن است گونه‌های نسبتاً پُری داشته باشد، اما بخش اصلی بافت گونه به سمت پایین جابه‌جا شده باشد.
تفاوت‌های اصلی عبارت‌اند از:
| ویژگی | کم‌حجمی گونه | افتادگی واقعی گونه |
|---|---|---|
| مشکل اصلی | کاهش حجم بافت نرم | شلی یا پایین‌آمدن بافت |
| ظاهر گونه | تخت یا فرورفته | پایین‌تر و گاهی سنگین‌تر |
| وضعیت پوست | ممکن است همچنان سفت باشد | معمولاً درجاتی از شلی دیده می‌شود |
| روش قابل بررسی | جبران حجم با فیلر | سفت‌کردن پوست یا لیفت بافت |
| محدودیت فیلر | نیازمند کنترل مقدار تزریق | افزایش حجم الزاماً افتادگی را اصلاح نمی‌کند |
این تمایز از نظر زیبایی‌شناختی اهمیت زیادی دارد. تزریق مقدار زیاد فیلر در صورتی که پیش‌تر حجم کافی دارد، ممکن است باعث برجسته سازی گونه بیش از حد شود؛ بدون اینکه علت اصلی افتادگی اصلاح شده باشد.
چگونه علت افتادگی گونه تشخیص داده می‌شود؟
تشخیص علت افتادگی گونه با بررسی هم‌زمان حجم، پوست، موقعیت بافت‌های نرم و ساختار استخوانی صورت انجام می‌شود. مشاهده چهره فقط در نمای روبه‌رو کافی نیست؛ نمای نیم‌رخ و سه‌رخ نیز اطلاعات مهمی درباره برجستگی و موقعیت گونه ارائه می‌دهند.
در ارزیابی، معمولاً چند موضوع بررسی می‌شود:
- میزان حجم موجود در قسمت بالایی و میانی گونه
- کیفیت پوست، خاصیت ارتجاعی و میزان پوست اضافه
- موقعیت بافت گونه و ارتباط آن با خط خنده و خط فک
- تقارن طبیعی دو سمت صورت در حالت استراحت و لبخند
- سابقه کاهش وزن، تزریق فیلر یا انجام درمان‌های قبلی
گاهی فرد تصور می‌کند گونه‌هایش افتاده‌اند، اما مشکل اصلی کمبود حجم در قسمت میانی صورت است. در چنین شرایطی، تمرکز صرف بر کشیدن پوست ممکن است پاسخ مناسبی به دغدغه او نباشد.
برعکس، در صورت دارای پوست اضافه، تزریق حجم بیشتر نمی‌تواند تمام تغییرات ساختاری را جبران کند.
لیفت با نخ برای افتادگی بافت گونه
لیفت با نخ یکی از روش‌های کم‌تهاجمی درمان افتادگی گونه است که با استفاده از نخ‌های مخصوص، بافت‌های نرم را تا حد محدودی به سمت بالا جابه‌جا می‌کند. این روش بیشتر برای افرادی مناسب است که افتادگی خفیف تا متوسط دارند و پوست آن‌ها هنوز از انعطاف‌پذیری کافی برخوردار است.
نتیجه اولیه لیفت نخ معمولاً زودتر قابل مشاهده است، اما با کاهش تورم، فرم نهایی مشخص می‌شود. ماندگاری آن موقتی است و در افتادگی شدید یا وجود پوست اضافه زیاد، تأثیر محدودی دارد. همچنین احتمال عوارضی مانند کبودی، عدم تقارن، فرورفتگی پوست یا عفونت وجود دارد.
محرک‌های کلاژن چه نقشی در بهبود افتادگی گونه دارند؟
محرک‌های کلاژن مانند پلی‌ال‌لاکتیک اسید (PLLA) و هیدروکسی‌آپاتیت کلسیم (CaHA) با تحریک تولید کلاژن به بهبود تدریجی کیفیت و استحکام بافت صورت کمک می‌کنند. این روش‌ها برای افرادی که دچار کاهش کیفیت پوست و برخی درجات کم‌حجمی گونه هستند، قابل بررسی‌اند.
برخلاف فیلر هیالورونیک که اثر حجم‌دهی آن سریع‌تر نمایان می‌شود، نتیجه محرک‌هایی مانند PLLA به‌تدریج و طی چند هفته تا چند ماه شکل می‌گیرد.
بااین‌حال، کلاژن‌سازی به معنای لیفت مستقیم گونه نیست و این مواد نمی‌توانند افتادگی شدید یا پوست اضافه را برطرف کنند. انتخاب نوع ماده و تعداد جلسات باید بر اساس میزان افتادگی، حجم صورت و شرایط پوست انجام شود.
هایفو و آر اف برای سفت‌کردن پوست گونه
هایفو و آر اف از روش‌های غیرجراحی درمان افتادگی گونه هستند که با ایجاد گرمای کنترل‌شده در بافت، کلاژن‌سازی را تحریک کرده و به بهبود استحکام پوست کمک می‌کنند.
هایفو با استفاده از امواج اولتراسوند متمرکز، لایه‌های مشخصی از بافت را هدف قرار می‌دهد. آر اف نیز با انرژی رادیوفرکوئنسی، فرایند بازسازی کلاژن را تحریک می‌کند. این روش‌ها بیشتر برای افرادی مناسب‌اند که حجم گونه آن‌ها حفظ شده، اما پوست دچار شلی خفیف تا متوسط شده است.
نتیجه درمان به‌تدریج و معمولاً طی چند ماه ظاهر می‌شود. بااین‌حال، انتخاب دستگاه و تنظیم عمق انرژی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در صورت‌های لاغر، آسیب ناخواسته به چربی زیرپوستی ممکن است فرورفتگی گونه را تشدید کند.
تزریق فیلر برای افتادگی ناشی از کاهش حجم گونه
تزریق فیلر گونه با جبران حجم ازدست‌رفته در قسمت میانی صورت، به بازگرداندن برجستگی طبیعی گونه و بهبود تناسب چهره کمک می‌کند. این روش به‌ویژه برای افرادی مناسب است که به دلیل افزایش سن یا کاهش وزن، دچار کم‌حجمی گونه شده‌اند.
تزریق اصولی فیلر ممکن است ظاهر خط خنده را نیز بهبود دهد، اما هدف آن کشیدن مستقیم پوست نیست. مقدار و محل تزریق باید متناسب با ساختار صورت انتخاب شود؛ زیرا تزریق بیش‌ازحد می‌تواند باعث سنگینی گونه‌ها و ایجاد برجستگی غیرطبیعی شود.
نتیجه اولیه فیلر بلافاصله قابل مشاهده است، اما برای ارزیابی فرم نهایی باید تورم ناشی از تزریق کاهش پیدا کند.
آیا مزوژل و بوتاکس افتادگی گونه را برطرف می‌کنند؟
مزوژل و بوتاکس می‌توانند به‌عنوان درمان‌های مکمل در جوانسازی صورت و بهبود برخی نشانه‌های افتادگی گونه نقش داشته باشند. کاربرد هرکدام متفاوت است و انتخاب آن‌ها به وضعیت پوست و عضلات صورت بستگی دارد.
مزوژل با کمک به آبرسانی، بهبود کیفیت پوست و کاهش ظاهر خطوط ظریف، می‌تواند گونه‌ها را شاداب‌تر و پوست را یکدست‌تر نشان دهد. برخی فرآورده‌های جوانساز نیز با تحریک کلاژن‌سازی به بهبود تدریجی استحکام پوست کمک می‌کنند.
بوتاکس با کاهش کنترل‌شده فعالیت عضلات، در برخی نواحی صورت می‌تواند به ایجاد اثر لیفت ظریف و بهبود تناسب چهره کمک کند. بااین‌حال، کاربرد آن برای افتادگی واقعی گونه محدود است و تزریق باید با توجه به عملکرد عضلات و حفظ حالت طبیعی لبخند انجام شود.
در مواردی که افتادگی گونه با کاهش حجم یا جابه‌جایی بافت همراه است، ترکیب بوتاکس و مزوژل برای افتادگی گونه با روش‌هایی مانند فیلر یا درمان‌های سفت‌کننده پوست، پس از ارزیابی پزشک، قابل بررسی خواهد بود.
درمان افتادگی گونه بعد از کاهش وزن
کاهش وزن قابل‌توجه با کاهش چربی زیرپوستی صورت همراه است و ممکن است باعث کم‌حجمی، شلی پوست و افتاده به نظر رسیدن گونه‌ها شود. انتخاب روش درمان افتادگی گونه پس از لاغری به میزان کاهش حجم و وضعیت پوست بستگی دارد.
اگر مشکل اصلی کم‌حجمی باشد، تزریق فیلر گونه می‌تواند به بازگرداندن برجستگی طبیعی قسمت میانی صورت کمک کند. در صورت وجود شلی پوست، روش‌های سفت‌کننده مانند هایفو یا آر اف نیز قابل بررسی هستند. گاهی برای اصلاح هم‌زمان این دو مشکل، درمان ترکیبی در نظر گرفته می‌شود.
در صورت‌های بسیار لاغر، انتخاب دستگاه و عمق درمان اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا آسیب ناخواسته به چربی زیرپوستی ممکن است فرورفتگی گونه را تشدید کند. همچنین بهتر است درمان پس از تثبیت نسبی وزن انجام شود تا ادامه کاهش وزن، نتیجه آن را تحت تأثیر قرار ندهد.
روش‌های خانگی برای افتادگی گونه چقدر مؤثرند؟
روش‌های خانگی مانند ورزش صورت، ماساژ و استفاده از کرم‌های مراقبتی می‌توانند به بهبود ظاهر و کیفیت پوست کمک کنند، اما تأثیر محدودی بر درمان افتادگی گونه دارند. این روش‌ها قادر به جبران حجم ازدست‌رفته یا بازگرداندن بافت‌های افتاده به موقعیت اولیه نیستند و بیشتر در پیشگیری از تشدید شلی پوست و مراقبت روزانه کاربرد دارند.
ورزش صورت و ماساژ گونه
ورزش صورت با فعال‌کردن عضلات گونه ممکن است به بهبود نسبی ظاهر و پُری صورت کمک کند، اما شواهد علمی کافی برای اثبات تأثیر آن بر لیفت پایدار گونه وجود ندارد. ماساژ ملایم نیز می‌تواند پف موقت صورت را کاهش دهد، ولی تأثیری بر جبران چربی ازدست‌رفته یا رفع پوست اضافه ندارد.
کرم‌های سفت‌کننده و مراقبت روزانه پوست
کرم‌های مرطوب‌کننده با حفظ رطوبت پوست، ظاهر خطوط ظریف را بهبود می‌دهند و ترکیباتی مانند رتینوئیدها می‌توانند به کاهش برخی نشانه‌های پیری پوست کمک کنند. بااین‌حال، هیچ کرمی قادر به ایجاد لیفت واقعی در بافت‌های افتاده گونه نیست.
برای پیشگیری از تشدید افتادگی گونه و حفظ کیفیت پوست، رعایت موارد زیر توصیه می‌شود:
- استفاده روزانه از ضدآفتاب وسیع‌الطیف با SPF حداقل ۳۰
- مصرف مرطوب‌کننده متناسب با نوع پوست
- استفاده اصولی از محصولات حاوی رتینول در صورت مناسب‌بودن شرایط پوست
- پرهیز از مصرف دخانیات و قرارگرفتن طولانی‌مدت در معرض آفتاب
این مراقبت‌ها می‌توانند روند آسیب پوستی را کاهش دهند، اما در افتادگی متوسط تا شدید، جایگزین روش‌های درمانی کلینیکی نیستند.
مقایسه روش‌های غیرجراحی درمان افتادگی گونه
تفاوت اصلی روش‌های درمان افتادگی گونه در ساختاری است که هدف قرار می‌دهند. برخی حجم ازدست‌رفته را جبران می‌کنند، بعضی به بهبود استحکام پوست کمک می‌کنند و گروهی اثر مکانیکی محدود دارند.
جدول زیر کاربرد اصلی و محدودیت هر روش را نشان می‌دهد.
| روش درمان | هدف اصلی | مناسب برای | محدودیت مهم |
|---|---|---|---|
| فیلر هیالورونیک | جبران کاهش حجم | گونه تخت و کم‌حجم | لیفت واقعی پوست ایجاد نمی‌کند |
| هایفو | تحریک بازسازی و سفت‌شدن بافت | شلی خفیف تا متوسط | نتیجه تدریجی و محدود |
| آر اف | بهبود استحکام پوست | شلی و کاهش کیفیت پوست | وابسته به نوع دستگاه و تنظیمات |
| لیفت با نخ | جابه‌جایی محدود بافت | افتادگی خفیف تا متوسط | موقتی و همراه با احتمال عوارض |
| PLLA و سایر محرک‌های کلاژن | بازسازی تدریجی بافت | کاهش کیفیت بافت و برخی موارد کم‌حجمی | نتیجه فوری ندارد |
| مزوژل | بهبود کیفیت و رطوبت پوست | کم‌آبی و خطوط سطحی | افتادگی ساختاری را اصلاح نمی‌کند |
| مراقبت خانگی | حفظ سلامت پوست | پیشگیری و مراقبت تکمیلی | اثر لیفت قابل‌توجه ندارد |
در افتادگی‌های ترکیبی، ممکن است یک درمان به‌تنهایی تمام مشکلات را برطرف نکند. برای مثال، فردی با کاهش حجم گونه و شلی هم‌زمان پوست، ممکن است به دو رویکرد متفاوت نیاز داشته باشد.
این موضوع به معنای ضرورت انجام چند درمان برای همه افراد نیست؛ تصمیم باید بر اساس نیاز واقعی بافت گرفته شود.
نتیجه درمان افتادگی گونه چه زمانی دیده می‌شود و چقدر دوام دارد؟
زمان مشاهده نتیجه و ماندگاری درمان افتادگی گونه به روش انتخاب‌شده، نوع محصول، شرایط پوست و پاسخ بدن بستگی دارد.
فیلرهای حجم‌دهنده معمولاً تغییر اولیه سریع‌تری دارند، درحالی‌که روش‌های مبتنی بر کلاژن‌سازی به زمان بیشتری نیاز دارند.
مقایسه زمانی روش‌ها به شرح زیر است:
| روش | زمان تقریبی مشاهده نتیجه | دوام تقریبی |
|---|---|---|
| فیلر هیالورونیک گونه | بلافاصله؛ ارزیابی دقیق‌تر پس از کاهش تورم | معمولاً حدود ۶ تا ۱۲ ماه یا بیشتر |
| هایفو | تدریجی، حدود ۲ تا ۶ ماه | متغیر؛ وابسته به دستگاه و شرایط فرد |
| آر اف غیرتهاجمی | تدریجی، طی چند ماه | در برخی پروتکل‌ها حدود ۲ تا ۳ سال |
| لیفت با نخ | اثر اولیه زودتر؛ نتیجه تثبیت‌شده طی چند هفته | حدود ۱ تا ۳ سال |
| PLLA | تدریجی، طی چند هفته تا چند ماه | در برخی مطالعات حدود ۲ سال یا بیشتر |
این بازه‌ها تقریبی‌اند و برای تمام دستگاه‌ها، برندها و نواحی صورت یکسان نیستند. منابع آکادمی پوست و کلینیک کلیولند نیز بر تفاوت زمان اثر و دوام بر اساس نوع درمان تأکید دارند.
همچنین باید میان ماندگاری ماده تزریق‌شده و ماندگاری تغییر ظاهری تفاوت قائل شد.
برای نمونه، ممکن است بخشی از فیلر هنوز در بافت وجود داشته باشد، اما به دلیل ادامه روند افزایش سن، ظاهر صورت نسبت به ماه‌های ابتدایی تغییر کرده باشد.
به همین دلیل، زمان تکرار درمان صرفاً بر اساس یک فاصله ثابت تعیین نمی‌شود.
عوارض و محدودیت‌های روش‌های غیرجراحی
روش‌های غیرجراحی درمان افتادگی گونه معمولاً دوره نقاهت کوتاهی دارند، اما ممکن است با واکنش‌های موقتی مانند تورم، کبودی یا حساسیت همراه باشند. نوع و شدت این عوارض به روش انتخاب‌شده، شرایط پوست و نحوه انجام درمان بستگی دارد.
مهم‌ترین عوارض و محدودیت‌های هر روش عبارت‌اند از:
- تزریق فیلر گونه: تورم، کبودی، قرمزی و حساسیت در محل تزریق که معمولاً طی چند روز کاهش پیدا می‌کنند.
- هایفو و آر اف: قرمزی، احساس گرما، تورم خفیف یا حساسیت موقت پوست که شدت آن به نوع دستگاه و تنظیمات درمان بستگی دارد.
- لیفت با نخ: درد، تورم، کبودی و احساس کشیدگی در ناحیه گونه که معمولاً با پیشرفت روند ترمیم کمتر می‌شوند.
- تزریق محرک‌های کلاژن: تورم، حساسیت و کبودی در محل تزریق که بسته به نوع فرآورده و واکنش بافت متفاوت است.
برای کاهش احتمال عوارض، بررسی سابقه بیماری‌ها، داروهای مصرفی و درمان‌های قبلی اهمیت دارد. همچنین انتخاب روش متناسب با آناتومی صورت و انجام درمان توسط پزشک آشنا با ساختارهای صورت، نقش مهمی در حفظ ایمنی و دستیابی به نتیجه مطلوب دارد.
نکته مهم: عوارض نادر اما جدی روش‌های درمان افتادگی گونه شامل انسداد عروقی و آسیب به پوست یا بینایی در تزریق فیلر، سوختگی و آسیب عصبی یا کاهش ناخواسته چربی در هایفو و آر اف، عفونت یا بیرون‌زدگی نخ در لیفت با نخ و تشکیل توده یا واکنش التهابی تأخیری در تزریق محرک‌های کلاژن است. در صورت بروز درد شدید و غیرمعمول، تغییر رنگ سفید یا کبود پوست یا اختلال ناگهانی بینایی پس از تزریق فیلر، مراجعه فوری برای ارزیابی پزشکی ضروری است.
چه زمانی درمان بدون جراحی کافی نیست؟
زمانی که افتادگی گونه شدید باشد، پوست اضافه قابل‌توجهی وجود داشته باشد یا بافت‌های میانی صورت به‌شدت پایین آمده باشند، روش‌های غیرجراحی معمولاً تأثیر محدودی دارند. در چنین شرایطی، تزریق فیلر یا تکرار درمان‌های سفت‌کننده نمی‌تواند تغییرات ساختاری را به‌طور کامل اصلاح کند و ممکن است روش‌های جراحی مانند لیفت صورت یا لیفت میانی صورت بررسی شوند. البته اگر فرد تمایلی به جراحی نداشته باشد، می‌توان با انتخاب روش‌های غیرجراحی، بهبود نسبی در ظاهر گونه ایجاد کرد؛ به شرط آنکه محدودیت درمان و نتیجه قابل انتظار از ابتدا مشخص باشد.
انتخاب روش درمان افتادگی گونه در کلینیک دکتر خیرالهی
انتخاب درمان افتادگی گونه زمانی منطقی است که ابتدا مشخص شود تغییر ظاهر صورت بیشتر به کاهش حجم، شلی پوست یا جابه‌جایی بافت مربوط است.
در مراجعه به کلینیک دکتر علیرضا خیرالهی، بررسی فرم صورت، برجستگی گونه، کیفیت پوست و سابقه درمان‌های قبلی می‌تواند مبنای انتخاب یک برنامه متناسب با نیاز فرد باشد.
برای کسی که گونه کم‌حجم دارد، اصلاح کنترل‌شده حجم قابل بررسی است؛ درحالی‌که برای فردی با حجم کافی و پوست شل، ممکن است درمان‌های مرتبط با کیفیت و استحکام پوست موضوعیت بیشتری داشته باشند.هدف از تصمیم‌گیری درست، افزودن حجم یا انجام درمان‌های متعدد به هر قیمت نیست، بلکه ایجاد تناسب میان قسمت‌های مختلف چهره و حفظ حالت طبیعی آن است.
اگر احساس می‌کنید گونه‌های شما نسبت به گذشته افتاده یا فرم قسمت میانی صورت تغییر کرده است، می‌توانید برای بررسی علت و آشنایی با گزینه‌های درمانی متناسب با شرایط خود، از کلینیک دکتر علیرضا خیرالهی درخواست مشاوره کنید.
